Stopniowanie przymiotników w języku hiszpańskim

albo najładniejsze? Porównujesz przecież wszystko: ceny, ludzi, miejsca, jedzenie, pogodę, ubrania, filmy, kursy, miasta, wakacje i swoje samopoczucie, więc warto wiedzieć, jak to zrobić. Właśnie do tego służy stopniowanie przymiotników w języku hiszpańskim.

Stopniowanie przymiotników po hiszpańsku nie jest trudne. Nie musisz uczyć się długiej listy końcówek. W większości przypadków wystarczy znać kilka prostych schematów: tan.. como, más.. que, menos.. que oraz el/la/los/las más.. de. Przejdźmy przez te zasady wspólnie.

ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER I KORZYSTAJ Z DODATKOWYCH MATERIAŁÓW

Jak działa stopniowanie po hiszpańsku?

Stopniowanie po hiszpańsku umożliwia porównywanie osób, rzeczy, cech i czynności. Stopniować możemy przede wszystkim hiszpańskie przymiotniki (alto, bonito, caro), przysłówki (rápido, bien, mal) oraz rzeczowniki i czasowniki, gdy mówimy o ilości lub intensywności, np. „więcej czasu”, „mniej pieniędzy” albo „pracować więcej”. 

Mamy trzy typy porównań:

• stopień równy – gdy mówimy, że coś jest takie samo pod względem danej cechy, np. tan.. como;
• stopień wyższy – gdy coś jest bardziej lub mniej jakieś, np. más.. que albo menos.. que; 
• oraz stopień najwyższy – gdy wskazujemy coś „najbardziej” lub „najmniej” w danej grupie, np. el/la más.. de. 

Stopień równy po hiszpańsku: tan.. como

Stopień równy przydaje się wtedy, gdy chcesz powiedzieć, że dwie osoby, rzeczy albo sytuacje są pod jakimś względem takie same. Po polsku mówisz: „tak ładna jak”, „tak trudne jak” albo „równie szybki jak”. Po hiszpańsku używasz konstrukcji tan.. como.

Przykłady konstrukcji tan + przymiotnik + como

• Clara es tan guapa como Alicia. – Clara jest tak ładna jak Alicia.
• No es tan difícil como parece. – To nie jest tak trudne, jak się wydaje.
• Madrid no es tan caro como Barcelona. – Madryt nie jest tak drogi jak Barcelona.

Konstrukcja tan z przysłówkami

Tan działa nie tylko z przymiotnikami, ale też z przysłówkami. Używasz go wtedy, gdy porównujesz sposób wykonywania czynności, czyli na przykład jak szybko, jak dobrze albo jak dużo ktoś coś robi.

Przykłady:

• Hablas tan rápido como tu profesor. – Mówisz tak szybko jak twój nauczyciel.
• Ella cocina tan bien como su madre. – Ona gotuje tak dobrze jak jej mama.
• Mi hermano corre tan rápido como yo. – Mój brat biega tak szybko jak ja.

Tan czy tanto? Różnica – warto ją znać!

Po polsku często mówimy podobnie: „tak dużo”, „tyle samo”, „tak samo”. Po hiszpańsku sprawa ciutkę się komplikuje. Trzeba rozróżnić, czy porównujesz cechę, sposób czy ilość czegoś.

• Tan używasz z przymiotnikiem albo przysłówkiem.
• Tanto, tanta, tantos, tantas używasz z rzeczownikiem.
• Tanto como używasz z czasownikiem.

Kiedy używać tan?

Tan pojawia się przed przymiotnikiem albo przysłówkiem.

Przykłady z przymiotnikiem:

• tan alto como – tak wysoki jak
• tan bonita como – tak ładna jak

Przykłady z przysłówkiem:

• tan rápido como – tak szybko jak
• tan bien como – tak dobrze jak

Kiedy używać tanto, tanta, tantos i tantas?

Jeśli po polsku chcesz powiedzieć „tyle samo czegoś co”, po hiszpańsku potrzebujesz formy tanto. Tutaj odmiana ma znaczenie, bo tanto musi pasować do rzeczownika.

Tanto – rzeczownik męski, liczba pojedyncza:

• Tengo tanto dinero como tú. – Mam tyle pieniędzy co ty.

Tanta – rzeczownik żeński, liczba pojedyncza:

• No tengo tanta paciencia como mi hermana. – Nie mam tyle cierpliwości co moja siostra.

Tantos – rzeczownik męski, liczba mnoga:

• Ella tiene tantos libros como yo. – Ona ma tyle książek co ja.

Tantas – rzeczownik żeński, liczba mnoga:

• Haces tantas preguntas como ella. – Zadajesz tyle pytań, co ona.

Kiedy używać tanto como z czasownikiem?

Gdy porównujesz czynności, używasz po prostu tanto como. Wtedy nic nie odmieniasz.

Przykłady:

• Trabajo tanto como tú. – Pracuję tyle samo co ty.
• No viajo tanto como antes. – Nie podróżuję tyle, co kiedyś.

Stopień wyższy po hiszpańsku: más.. que

Stopień wyższy jest potrzebny wtedy, gdy chcesz powiedzieć, że coś jest bardziej jakieś niż coś innego. Po polsku często zmieniamy formę przymiotnika: wysoki, wyższy; tani, tańszy; ciekawy, ciekawszy. Po hiszpańsku używamy konstrukcji: más + przymiotnik + que.

Przykłady:

• Antonio es más alto que Juan. – Antonio jest wyższy niż Juan.
• Este café es más caro que el otro. – Ta kawa jest droższa niż tamta.

Más.. que z przysłówkami

Skorzystaj z tego schematu, gdy chcesz porównać sposób wykonywania czynności i zamiast przymiotnika używasz przysłówka.

• Hablas más rápido que yo. – Mówisz szybciej niż ja.
• Ella cocina mejor que yo. – Ona gotuje lepiej niż ja.

Más.. que z rzeczownikami i czasownikami

Más działa też wtedy, gdy mówisz o większej ilości czegoś albo o tym, że ktoś robi coś częściej lub bardziej intensywnie.

Stopniowanie z rzeczownikami

• Tengo más libros que tú. – Mam więcej książek niż ty.
• Hay más estudiantes que ayer. – Jest więcej uczniów niż wczoraj.

Stopniowanie z czasownikami

• Leo más que antes. – Czytam więcej niż kiedyś.
• Viajo más que mi hermana. – Podróżuję więcej niż moja siostra.

Stopień niższy po hiszpańsku: menos.. que

Stopień niższy działa bardzo podobnie do stopnia wyższego. Różnica jest taka, że zamiast más używasz menos. Dzięki temu możesz powiedzieć, że coś jest mniej trudne, mniej drogie, mniej ciekawe albo mniej ważne niż coś innego. Przydaje się, gdy chcesz złagodzić swój język. Używamy konstrukcji menos + przymiotnik + que z rzeczownikami, przymiotnikami i czasownikami.

Przykłady:

• Este examen es menos difícil que el anterior. – Ten egzamin jest mniej trudny niż poprzedni.
• Tengo menos tiempo que ayer. – Mam mniej czasu niż wczoraj.
• Trabajo menos que antes. – Pracuję mniej niż kiedyś.

Más que czy más de?

Más que i más de wyglądają podobnie, ale nie znaczą tego samego. To jedna z najczęstszych pomyłek w języku hiszpańskim, szczególnie u osób, które tłumaczą zdania z polskiego słowo po słowie. Zapamiętaj, że que używasz przy porównaniach, a przyimek de przed liczbą:

• Tengo más libros que mi hermana. – Mam więcej książek niż moja siostra. 
• Tengo más de veinte libros. – Mam więcej niż dwadzieścia książek. 

Nieregularne stopniowanie przymiotników: mejor, peor, mayor, menor

Większość przymiotników po hiszpańsku stopniujesz regularnie przy pomocy más albo menos. Są jednak cztery bardzo ważne wyjątki, które trzeba zapamiętać:

• mejor, 
• peor, 
• mayor 
• i menor. 

Bueno, malo, grande, pequeño – formy nieregularne

Nie używamy más bueno albo más peor. Zamiast tego mówimy mejor i peor. Z kolei mayor i menor najczęściej odnoszą się do wieku. Jeśli mówisz o fizycznym rozmiarze, lepiej użyć:

más grande i más pequeño.

Stopień równy	Stopień wyższy	Stopień najwyższy
Bueno – dobry/a	Mejor – lepszy/a	El mejor/la mejor – najlepszy/a
Malo – zły/a	Peor – gorszy/a	El peor/la peor – najgorszy/a
Grande – duży/a	Mayor – starszy/a	El mayor/la mayor – najstarszy/a
Pequeño – mały/a	Menor – młodszy/a	El menor/la menor – najmłodszy/a

Jak powiedzieć „najlepszy” po hiszpańsku?

„Najlepszy” to el mejor, „najlepsza” to la mejor, „najlepsi” to los mejores, a „najlepsze” to las mejores.

Czy można powiedzieć más mejor?

Nie. Mejor już oznacza „lepszy”, dlatego nie dodajesz do niego más. Żeby było poprawnie, musisz powiedzieć mejor albo mucho mejor.

Czym różni się mayor od más grande?

Mayor bardzo często oznacza „starszy”, gdy mówisz o wieku. Na przykład: Mi hermano es mayor que yo. Más grande oznacza „większy” w sensie rozmiaru. Na przykład: Mi casa es más grande que la tuya.

Stopień najwyższy po hiszpańsku: jak powiedzieć, e coś jest „naj”

Stopień najwyższy jest potrzebny wtedy, gdy coś wygrywa porównanie. Chcesz powiedzieć, że ktoś jest najwyższy w klasie, że to najlepsza restauracja w mieście albo że dana lekcja jest najważniejsza w kursie.

Po hiszpańsku stopień najwyższy tworzy się dość regularnie z pomocą konstrukcji: el/la/los/las + más + przymiotnik + de. Musisz tylko zdecydować, który rodzajnik pasuje do rzeczownika: el, la, los albo las.

Konstrukcja el/la/los/las + más + przymiotnik + de

• Mi hermano es el más bajo de toda mi familia. – Mój brat jest najniższy z całej mojej rodziny.
• Mi amiga es la más guapa del grupo. – Moja przyjaciółka jest najładniejsza z grupy.
• Estos ejercicios son los más fáciles del libro. – Te ćwiczenia są najłatwiejsze w książce.

W stopniu najwyższym po hiszpańsku, żeby powiedzieć, że coś jest najlepsze z całej grupy, użyj de, a nie en, jak mogłoby się to nam wydawać (ponieważ po polsku mówimy „w klasie”, „w mieście” i „w grupie”).

• Es la más alta de la clase. – Ona jest najwyższa w klasie.
• Es el mejor restaurante de la ciudad. – To najlepsza restauracja w mieście.

Lo más i lo que más 

Lo más i lo que más to konstrukcje, które bardzo często pojawiają się podczas codziennych rozmów. Dzięki nim możesz powiedzieć zwroty typu: „najważniejsze jest..”, „najtrudniejsze jest..” albo „to, co najbardziej lubię..”. Tutaj lo nie odnosi się do konkretnej osoby ani rzeczy. Oznacza raczej „to, co”.

Lo más + przymiotnik

Lo más + przymiotnik oznacza „to, co naj..”.

Przykłady:

• Lo más importante es practicar todos los días. – Najważniejsze to ćwiczyć codziennie.
• Lo más difícil es empezar. – Najtrudniejsze to zacząć.

Lo que más + czasownik

Lo que más + czasownik oznacza „to, co najbardziej..”.

Przykłady:

• Lo que más me gusta de España es la comida. – To, co najbardziej lubię w Hiszpanii, to jedzenie.
• Lo que más me cuesta es hablar rápido. – Najtrudniej idzie mi szybkie mówienie.

Lo más importante czy la más importante?

La más importante odnosi się do konkretnej rzeczy rodzaju żeńskiego, na przykład: la lección más importante del curso („najważniejsza lekcja w kursie”). Z kolei lo más importante oznacza ogólnie „to, co najważniejsze”, na przykład: lo más importante es practicar („najważniejsze jest ćwiczyć”).

Stopień absolutny po hiszpańsku: -ísimo, -ísima, -ísimos, -ísimas

Hiszpański ma jeszcze jedną formę, którą estudiantes wprost uwielbiają. To stopień absolutny, czyli konstrukcja z końcówką -ísimo. Używasz jej wtedy, gdy nie porównujesz jednej rzeczy z drugą, tylko chcesz mocno podkreślić jakąś cechę. Po polsku możesz to oddać jako: bardzo, mega, wyjątkowo, strasznie albo super (i supr brzmi!).

Przykłady:

• Es muy fácil. – To jest bardzo łatwe.
• Es facilísimo. – To jest mega łatwe.

Jak tworzyć formy z -ísimo?

Najczęściej usuwasz końcową samogłoskę przymiotnika i dodajesz odpowiednią końcówkę. Czasami trzeba troszkę zmodyfikować temat przymiotnika.

Końcówka	Rodzaj i liczba
-ísimo	rodzaj męski, liczba pojedyncza
-ísima	rodzaj żeński, liczba pojedyncza
-ísimos	rodzaj męski, liczba mnoga
-ísimas	rodzaj żeński, liczba mnoga

Przykłady:

• guapo – guapísimo (bardzo przystojny / bardzo ładny)
• guapa – guapísima (bardzo ładna)
• caro – carísimo (bardzo drogi)
• cara – carísima (bardzo droga)
• bonito – bonitísimo (bardzo ładny)
• interesante – interesantísimo (bardzo interesujący)

Zmiany w pisowni przy -ísimo

W niektórych słowach zmienia się nieco pisownia, żeby zachować podobne brzmienie słów.

• rico – riquísimo (bardzo smaczny/bardzo bogaty)
• largo – larguísimo (bardzo długi)
• feliz – felicísimo (bardzo szczęśliwy)
• amable – amabilísimo (bardzo miły)

Jak powiedzieć „bardzo łatwy” po hiszpańsku?

Możesz powiedzieć muy fácil albo facilísimo. Forma facilísimo jest mocniejsza i brzmi bardziej naturalnie w wielu codziennych sytuacjach.

Ser czy estar w porównaniach?

Użyj ser, gdy porównujesz stałą cechę, charakter albo coś, co traktujesz jako ogólną właściwość.

• Mi hermano es más alto que yo. – Mój brat jest wyższy ode mnie.
• Este ejercicio es más difícil que el anterior. – To ćwiczenie jest trudniejsze niż poprzednie.

Użyj estar, gdy porównujesz stan w danym momencie: wygląd, samopoczucie, nastrój, temperaturę albo sytuację, która może się zmienić.

• Hoy estás más guapa que ayer. – Dzisiaj wyglądasz ładniej niż wczoraj.
• La sopa está más caliente que antes. – Zupa jest cieplejsza niż wcześniej.

Podsumowanie: jak zapamiętać stopniowanie przymiotników w języku hiszpańskim?

Stopniowanie przymiotników po hiszpańsku jest dużo prostsze, gdy podzielisz je na kilka schematów. Najpierw opanuj podstawy: tan.. como, más.. que, menos.. que i el/la/los/las más.. de. Potem dopiero bierz się za wyjątki mejor, peor, mayor i menor oraz formy z -ísimo. Nie wpadnij w pułapkę i poznaj też różnicę między tan, tanto i tanto como.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, poznaj najważniejsze zagadnienia hiszpańskiej gramatyki od A do Z.