Chcesz móc opowiedzieć po hiszpańsku o tym, co mogło się wydarzyć, ale się nie wydarzyło? W tym artykule poznasz Condicional Compuesto, czyli tryb warunkowy, który przyda Ci się za każdym razem, gdy chcesz powiedzieć: „gdybym wiedziała, że będzie tak fajnie, to pojechałabym do Hiszpanii wcześniej”.
Dobra wiadomość: budowa Condicional Compuesto jest prosta i opiera się na formach, które już znasz z Pretérito Perfecto. Z tego artykułu dowiesz się, jak stworzyć tę formę, kiedy jej użyć i jak nie pomylić jej z Condicional Simple. Zaczynamy!
Condicional Compuesto składa się z formy Condicional Simple od haber + Participio, czyli najpierw odmieniasz haber w trybie warunkowym (to ten habría, habrías, habría…), a potem dorzucasz Participio. Participio to forma, którą znasz już z Pretérito Perfecto (hablado, comido, vivido).
| Osoba | Haber (cond. simple) | + participio | Przykład z hablar | Przykład z hacer |
| yo | habría | + -ado / -ido | habría hablado | habría hecho |
| tú | habrías | + -ado / -ido | habrías hablado | habrías hecho |
| él/ella | habría | + -ado / -ido | habría hablado | habría hecho |
| nosotros | habríamos | + -ado / -ido | habríamos hablado | habríamos hecho |
| vosotros | habríais | + -ado / -ido | habríais hablado | habríais hecho |
| ellos/ellas | habrían | + -ado / -ido | habrían hablado | habrían hecho |
Czasowniki nieregularne w Participio, które warto zapamiętać, to:
Prosto: Condicional Compuesto zaczyna się od habría / habrías / habría…, a Pretérito Perfecto – od he / has / ha…. Jedno to tryb warunkowy (coś się nie wydarzyło), drugie to czas przeszły (coś się wydarzyło i ma związek z teraźniejszością). Jeśli słyszysz habría, zawsze masz do czynienia z trybem warunkowym.
Mówisz o czymś, co się nie wydarzyło, bo nie miałeś wystarczającej wiedzy, bo się spóźniłaś, albo był jakiś inny ważny (albo mniej ważny) powód.
Schemat zdania wygląda tak:
Si + Pluscuamperfecto de Subjuntivo ➟ Condicional Compuesto
Na przykład:
Patrzysz na fakty i spekulujesz, co się mogło wydarzyć w przeszłości.
Po polsku użyjemy wtedy „pewnie”, „chyba” albo „zapewne”, a po hiszpańsku – Condicional Compuesto.
Jeśli potrzebujesz, uporządkuj swoją wiedzę o hiszpańskich czasach przeszłych.
Używasz tego, gdy chcesz podzielić się swoimi żalami, niespełnionymi marzeniami i wyrzutami sumienia. Do tego worka wpadają konstrukcje typu: „A mogłam wtedy…”.
Nie. Po si w zdaniach warunkowych zawsze stoi Pluscuamperfecto de Subjuntivo (hubiera tenido, hubiera sabido). Condicional Compuesto trafia do zdania głównego, czyli tej części, która mówi, co by się stało. Błąd si habría tenido jest jednym z najczęstszych błędów na poziomie B1-B2.
Więcej o czasie i trybie w hiszpańskich zdaniach warunkowych możesz przeczytać także w opracowaniu Real Academia Española.
Obie formy brzmią podobnie i obie są używane w trybie warunkowym, ale różnią się zastosowaniem.
| Condicional Simple | Condicional Compuesto | |
| Kiedy? | Teraźniejszość lub przyszłość hipotetyczna | Przeszłość hipotetyczna (czyli taka, która nie miała miejsca) |
| Typ zdania warunkowego | 2. typ: si + imperfecto de subjuntivo | 3. typ: si + pluscuamperfecto de subjuntivo |
| Przykład | Si tuviera tiempo, iría. | Si hubiera tenido tiempo, habría ido. |
| Przykład po polsku | Gdybym miał czas, poszedłbym. | Gdybym miał wtedy czas, to bym poszedł. |
Tak, oba terminy opisują dokładnie ten sam czas. Podręczniki i nauczyciele używają tych nazw naprzemiennie.
Błąd 1: Condicional Compuesto po si
Już o tym wspomniałam, ale przypomnę, ponieważ jest to bardzo ważne. Po si w zdaniach warunkowych 3. typu zawsze stoi Pluscuamperfecto de Subjuntivo. Condicional Compuesto nigdy nie pojawia się bezpośrednio po si.
Błąd 2: Mylenie habría z había
Habría i había brzmią podobnie, ale znaczą coś zupełnie innego:
Agnieszka Martínez Lozano stworzyła warsztaty Odblokuj Condicionale, który pomoże Ci poukładać w głowie wszystkie zawiłości gramatyczne.
Warsztaty Odblokuj Condicionale są przeznaczone dla uczniów na poziomie B1-B2.