Futuro Perfecto w języku hiszpańskim: odmiana, użycie i przykłady

Wyobraź sobie, że jutro o tej porze będziesz mieć już z głowy wszystkie zadania. Skończysz raport, odpiszesz na maile, spakujesz walizkę i wsiądziesz w taksówkę na lotnisko. Do opisywania czynności, które zakończą się przed określonym momentem w przyszłości, używamy w języku hiszpańskim czasu Futuro Perfecto.

Ten czas przydaje się jednak nie tylko do mówienia o przyszłości. Hiszpanie używają go również wtedy, gdy próbują odgadnąć, co wydarzyło się wcześniej. Z tego tekstu dowiesz się, jak tworzyć Futuro Perfecto, kiedy go używać i czym różni się od podobnych czasów.

Co to jest Futuro Perfecto?

Futuro Perfecto pokazuje, że w danym momencie w przyszłości jakaś czynność będzie już zakończona. Podkreśla relację między dwoma punktami: czynnością a przyszłym terminem, przed którym ta czynność się zakończy.

Najłatwiej zrozumieć to, patrząc na oś czasu:

teraz ➟ wychodzimy z domu ➟ 20:00, czyli przyszły termin

• Para las ocho ya habremos salido de casa. – Do ósmej wyjdziemy już z domu. 

Raport zostanie ukończony po tej chwili, ale przed jutrzejszym terminem (niekoniecznie jutro, bo może skończysz go dzisiaj wieczorem).

Ten czas ma kilka nazw:

• Futuro Perfecto;
• Futuro Compuesto;
• Futuro Compuesto de Indicativo.

Jak tworzyć Futuro Perfecto: haber + participio

Dobra wiadomość jest taka, że jeśli znasz już inne czasy złożone, na przykład Pretérito Perfecto, to masz połowę pracy za sobą 🙂. 

Schemat tworzenia Futuro Perfecto jest bardzo podobny, zmienia się tylko czas czasownika posiłkowego:

• haber w czasie przyszłym + participio = Futuro Perfecto

Forma czasownika haber wskazuje osobę, liczbę i czas, natomiast czasownik główny występuje jako participio. 

Oto odmiana haber w przyszłości:

Osoba	Haber	Przykład z terminar
yo	habré	habré terminado
tú	habrás	habrás terminado
él / ella / usted	habrá	habrá terminado
nosotros / nosotras	habremos	habremos terminado
vosotros / vosotras	habréis	habréis terminado
ellos / ellas / ustedes	habrán	habrán terminado

Wszystkie formy czasownika haber w czasie przyszłym mają akcent graficzny (tilde) oprócz habremos.

Participio: formy regularne i nieregularne

Skoro haber masz z głowy, zostaje druga część, czyli participio.

Tworzymy ją w różny sposób zależnie od końcówki czasownika:

1. czasowniki zakończone na -ar ➟ -ado:
   hablar ➟ hablado,
   terminar ➟ terminado;
2. czasowniki zakończone na -er lub -ir ➟ -ido:
   comer ➟ comido,
   vivir ➟ vivido.

W niektórych formach końcówka -ído wymaga akcentu graficznego, który wskazuje, że samogłoski wymawiamy oddzielnie:

• leer ➟ leído;
• oír ➟ oído;
• traer ➟ traído;
• caer ➟ caído.

Jest jeszcze garść czasowników nieregularnych, których trzeba się nauczyć na pamięć. Na szczęście są to już te same formy, które znasz z innych czasów złożonych.

Futuro Perfecto – czasowniki nieregularne (participio)

Bezokolicznik	Participio	Przykład
abrir	abierto	habré abierto
decir	dicho	habrás dicho
escribir	escrito	habrá escrito
hacer	hecho	habremos hecho
poner	puesto	habréis puesto
ver	visto	habré visto
volver	vuelto	habrán vuelto
romper	roto	habrá roto
resolver	resuelto	habrán resuelto
morir	muerto	habrá muerto

Do tego dochodzą formy pochodne, które dziedziczą nieregularność:

• descubrir ➟ descubierto;
• devolver ➟ devuelto;
• componer ➟ compuesto;
• describir ➟ descrito;
• prever ➟ previsto.

Participio w Futuro Perfecto nigdy nie zmienia rodzaju ani liczby. Jego ostatnia litera to zawsze -o:

• Ana habrá terminado.
• Pedro habrá terminado.
• Las chicas habrán terminado.

Kiedy używamy Futuro Perfecto w języku hiszpańskim?

Futuro Perfecto ma dwa najważniejsze zastosowania:

1. mówimy, że coś będzie już zrobione w przyszłości;
2. przypuszczamy, co wydarzyło się w przeszłości.

1. Coś będzie już zrobione w przyszłości

Użyj Futuro Perfecto, gdy mówisz, że jakaś czynność zakończy się przed określonym momentem w przyszłości.

Przykłady:

• Para mañana habré terminado el informe. – Do jutra skończę raport.
• A las ocho ya habremos cenado. – O ósmej będziemy już po kolacji.

Możesz zadać sobie pytanie: Co będzie już zrobione do danego momentu? Jeśli zdanie odpowiada na to pytanie, prawdopodobnie potrzebujesz Futuro Perfecto.

Często pojawiają się w nim takie wyrażenia:

• para mañana – do jutra;
• para el lunes – do poniedziałku;
• para entonces – do tego czasu;
• para finales de año – do końca roku;
• dentro de un mes – za miesiąc.

Wyjątek: Futuro Perfecto po „cuando”

Jeśli cuando odnosi się do przyszłości, po nim nie używamy czasu przyszłego. Stawiamy czasownik w Presente de Subjuntivo:

• Cuando llegues, ya habré terminado. – Kiedy przyjedziesz, będę już po pracy.

Cuando llegarás, ya habré terminado.

Jeśli nie znasz jeszcze tej formy, sprawdź, co to jest subjuntivo.

2. Przypuszczenie dotyczące przeszłości

Futuro Perfecto może też służyć do zgadywania, co prawdopodobnie wydarzyło się wcześniej.

W takim znaczeniu tłumaczymy je jako:

• pewnie coś się stało;
• prawdopodobnie ktoś coś zrobił;
• chyba coś się wydarzyło.

Przykłady:

• -¿Dónde está Pablo? -Habrá salido. – Gdzie jest Pablo? – Pewnie wyszedł.
• No responde. Se habrá quedado dormida. – Nie odbiera. Pewnie zasnęła.

Futuro Perfecto występuje też w pytaniach, gdy zastanawiasz się, co mogło się wydarzyć:

• ¿Dónde habrá puesto las llaves? – Gdzie on mógł położyć klucze?
• ¿Qué habrá pasado? – Co mogło się stać?

Przeczenia, pytania i zaimki w Futuro Perfecto

W przeczeniach, pytaniach i zdaniach z zaimkami konstrukcja Futuro Perfecto prawie się nie zmienia. Musisz jedynie wiedzieć, gdzie postawić no oraz zaimki. W pytaniach wystarczy natomiast odpowiednia intonacja (w mowie) i znaki zapytania (w piśmie). 

Przeczenia w Futuro Perfecto

Słowo no stawiamy przed czasownikiem haber, a nie po nim:

• No habré terminado para mañana. – Nie skończę do jutra.
• Todavía no habrán llegado. – Jeszcze nie przyjadą.

Pytania w Futuro Perfecto

W pytaniach nie musisz zmieniać kolejności wyrazów:

• ¿Habrás terminado para el viernes? – Skończysz do piątku?
• ¿Habrá llegado Marta? – Czy Marta już dotarła? / Ciekawe, czy Marta już dotarła?

Zaimki w Futuro Perfecto

Zaimki dopełnienia bliższego i dalszego oraz zaimki zwrotne, takie jak me, te, se, lo i la, stawiamy przed czasownikiem haber:

• Me habré levantado antes de que vuelvas. – Wstanę, zanim wrócisz (w znaczeniu: zanim wrócisz, będę już na nogach).
• Ya se lo habrán contado. – Pewnie już mu o tym powiedzieli.

Futuro Perfecto a inne czasy

Futuro Perfecto łatwo pomylić z innymi czasami, dlatego poniżej znajdziesz porównanie z:

• Futuro Simple,
• Pretérito Perfecto,
• Pluscuamperfecto,
• Condicional Compuesto.

Czym różni się Futuro Imperfecto od Futuro Perfecto?

Futuro Imperfecto (nazywane też Futuro Simple) mówi, co się wydarzy. Futuro Perfecto mówi, co będzie już zrobione.

• Mañana terminaré el informe. – Jutro skończę raport – informujesz, kiedy to zrobisz.
• Para mañana habré terminado el informe. – Do jutra raport będzie gotowy – patrzysz z perspektywy terminu.

Pretérito Perfecto a Futuro Perfecto

Pretérito Perfecto służy do mówienia o wydarzeniach z przeszłości, które uznajesz za fakt. Futuro Perfecto może natomiast wyrażać przypuszczenie dotyczące przeszłości. 

• Marta ha salido. – Marta wyszła. To fakt.
• Marta habrá salido. – Marta pewnie wyszła. To domysł.

W pierwszym zdaniu wiesz, co się wydarzyło. W drugim tylko zgadujesz.

Pluscuamperfecto a Futuro Perfecto

Oba czasy pokazują czynność zakończoną przed określonym momentem. Różnica polega na tym, czy ten moment znajduje się w przeszłości, czy w przyszłości.

• Cuando llegué, Ana ya había salido. – Kiedy przyjechałam, Ana już wyszła – punktem odniesienia jest moment w przeszłości.
• Cuando llegue, Ana ya habrá salido. – Kiedy przyjadę, Ana będzie już po wyjściu – punktem odniesienia jest moment w przyszłości.

Condicional Compuesto – dla ambitnych

Futuro Perfecto i Condicional Compuesto mówią o czynności, która będzie zakończona przed określonym momentem. Różnica zależy od tego, z jakiego momentu patrzymy na tę czynność.

Futuro Perfecto stosujemy, gdy mówimy teraz o przyszłości:

• Para mañana habré terminado. – Do jutra skończę.

Condicional Compuesto stosujemy, gdy opowiadamy o tym, co z perspektywy przeszłości miało wydarzyć się później:

• Dijo que para el viernes habría terminado. – Powiedział, że do piątku skończy.

W drugim zdaniu ktoś wypowiedział te słowa w przeszłości, a piątek był wtedy jeszcze przyszłością. Dlatego używamy habría terminado, a nie habré terminado.

Czy Futuro Perfecto używa się na co dzień?

Tak. Futuro Perfecto nie jest przestarzałe i nadal pojawia się w codziennym języku. Najczęściej używa się go, gdy:

• mówisz, co będzie już zrobione do określonego momentu;
• przypuszczasz, co mogło się wydarzyć.

Nie jest jednak najpopularniejszym sposobem mówienia o przyszłości. W zwykłej rozmowie częściej pojawiają się prostsze konstrukcje:

• ir a + bezokolicznik,
• czas teraźniejszy używany w znaczeniu przyszłym,
• Futuro Simple.

Ciekawostka: w niektórych krajach Ameryki Łacińskiej (np. Meksyku) to samo można powiedzieć za pomocą czasu przeszłego:

• Cuando vengas, ya lo terminé. – Kiedy przyjdziesz, będę już po wszystkim.

Zamiast:

• Cuando vengas, ya lo habré terminado. – Kiedy przyjdziesz, będę już po wszystkim.

Sprawdź różnice w hiszpańskim europejskim i hiszpańskim latynoamerykańskim.

Co warto zapamiętać z Futuro Perfecto w języku hiszpańskim?

Futuro Perfecto tworzymy za pomocą czasownika haber w czasie przyszłym i participio. Ma dwa najważniejsze zastosowania:

1. pokazuje, że coś będzie już zrobione przed określonym momentem w przyszłości;
2. pozwala przypuszczać, co prawdopodobnie wydarzyło się w przeszłości.

Jeśli nie masz pewności, czy użyć Futuro Perfecto, sprawdź, czy chcesz odpowiedzieć na jedno z dwóch pytań: „Co będzie już zrobione?” albo „Co prawdopodobnie się wydarzyło?”. Jeśli tak, ten czas najpewniej będzie odpowiedni.